ڕێبوارانی ڕووناكی

ڕێبوارانی ڕووناكی هه‌میشه‌ له‌ هه‌وڵی تێپه‌ڕاندنی جیسمانییه‌تدا بوون. له‌ هه‌ڵسوكه‌وتیاندا هه‌میشه‌ هه‌وڵ و تێكۆشانی ماڵئاواییكردن له‌ هه‌سته‌ ئاژه‌ڵییه‌كان نومایان بوو. هه‌میشه‌ له‌ ته‌ماشاكردنی ئاسۆی ڕۆح و سیڕدا بوون. هه‌ر له‌ سه‌ره‌تاوه‌ له‌وه‌دا سه‌ركه‌وتوو بوون كه‌ پشت له‌ سێبه‌ری خۆیان بكه‌ن و به‌ره‌و سه‌رچاوه‌ی ڕووناكی هه‌نگاوبنێن. له‌ ڕۆژگارێكی شوومدا كه‌ حه‌شاماته‌كان كه‌ له‌نێو غوربه‌تی یه‌ك له‌ناو یه‌كدا ده‌ژیان و دۆڕابوون به‌ تاریكییه‌كان، له‌و ڕێیانه‌دا كه‌ كۆمه‌ڵگه‌كان پێیان هه‌ڵنووتی و به‌جێمان و هیوایان له‌ده‌ستدا و به‌رده‌وام گۆڕانییان به‌ باڵای تاریكیدا ده‌چڕی و، له‌و ڕۆژه‌ هه‌ره‌ به‌دبه‌ختانه‌دا كه‌ خه‌ڵك ته‌نانه‌ت له‌ شاڕێگانیشدا سه‌ریان گێژی ده‌خوارد و ڕێیان هه‌ڵه‌ده‌كرد و، گرفت و كۆسپی جۆراوجۆر ته‌ختی زه‌وی ده‌كردن.. ئه‌وان به‌ زمان حاڵ چاوی ئه‌و ڕێگازه‌دانه‌یان كرده‌وه‌ كه‌ ئادابی ڕۆیشتنیان نه‌ده‌زانی، چڵكی ناو گوێیه‌كانیان ڕاماڵی، به‌سته‌ی بێگوفته‌یان له‌مه‌ڕ “زیندووبوونه‌وه‌ی پاش مه‌رگ”یان پێشكه‌ش به‌ دڵانی مردوو ده‌كرد، تایبه‌تمه‌ندی و داخوازییه‌كانی مه‌زهه‌رییه‌تی “أحسن تقویم”یان بۆ ماندووانی ڕێگا ڕوونده‌كرده‌وه‌ و، بانگیان ده‌كردن بۆ ئه‌وه‌ی ڕێز له‌ “خود”ی خۆیان بگرن.

ئه‌م حاڵه‌ قووڵ و نواندنه‌ ئه‌فسووناوییه‌ی ئه‌وان، هه‌ڵدێر و كه‌نده‌ڵانه‌كانی پڕده‌كاته‌‌وه‌؛ لوتكه‌ به‌رز و ده‌ستپێنه‌گه‌یشتووه‌كان ده‌گۆڕێت به‌ شاڕێی ته‌خت و، ده‌ریاكانی خوێن و زووخاو ده‌گۆڕێن به‌ ڕووبارگه‌لێكی ساف و بێگه‌رد. هه‌روه‌ك خۆیان ده‌ڕۆیشتن و پێشبڕكێیان له‌گه‌ڵ مه‌وداكاندا ده‌كرد، غه‌مگینه‌ ناحاڵییه‌كانیشیان به‌ره‌و كانگای تیشكه‌ ڕووناكه‌كان ڕاپێچ ده‌كرد. ئه‌وانیش له‌ قوڕ و خۆڵ دروستكرابوون، به‌ڵام وه‌ك ئه‌وه‌ی چه‌ندین گۆڕانیان به‌سه‌رهاتبێت، هاوشانی ئه‌و بوونه‌وه‌رانه‌ی كه‌ ناوه‌وه‌ و ده‌ره‌وه‌ و ماهییه‌تیان نووره‌ ده‌فڕین؛ هه‌ركه‌سێكیش بچوایه‌ته‌ ژینگه‌ی ئه‌وانه‌وه‌ باڵی ده‌گرت -دوور له‌ هه‌موو چه‌ندێتی و چۆنێتییه‌ك- به‌ره‌و ترۆپكی جیهانه‌كانی “فناء في الله‌، بقاء بالله‌”.. پێكهاته‌ی فیزیكییان هه‌نگاوێك له‌دواوه‌، ڕه‌هه‌ندی مێتافیزیكییان چه‌ندین فه‌رسه‌خ له‌دواوه‌، به‌ره‌و جیهانه‌كانی ڕاز و نهێنیی “ناقابیلی ئیدراك”، هاوده‌م له‌گه‌ڵ نه‌غمه‌ی “بارك الله‌”ی ڕۆحانییه‌كان و هوتافی “بڕۆن، تۆپ هی ئێوه‌یه‌ و چه‌وگانیش هی ئێوه‌!”

جه‌نابی حه‌ق، به‌ ئیراده‌ په‌روه‌ردگارییه‌كه‌ی، به‌ حه‌ول و قووه‌تێكی ده‌راسا، به‌ لوتفه‌ سه‌رسووڕهێن و ڕه‌حمه‌ته‌ فراوانه‌كه‌ی، له‌به‌رامبه‌ر تاكه‌ هه‌نگاوێكی ئه‌وانه‌وه‌ به‌ چه‌نده‌ها میل نزیكبوونه‌وه‌ وه‌ڵامی داونه‌ته‌وه‌، له‌به‌رامبه‌ر بستێك ڕووتێكردنی ئه‌وان به‌جۆرێكی بێئه‌ندازه‌ی ڕووی تێكردوون، له‌به‌رامبه‌ر ئه‌و وه‌فایه‌یانه‌دا كه‌ له‌ چوارچێوه‌ی ئیراده‌ بچووكه‌كه‌یاندایه‌ لوتفه‌ په‌روه‌ردگارییه‌كانی خۆی به‌سه‌ردا باراندوون، له‌هه‌مبه‌ر خۆشه‌ویستی و عه‌شق و شه‌وقه‌ سنوورداره‌كه‌یانه‌وه‌ به‌ به‌خششێكی بێپایانی وه‌های پێبه‌خشیون كه‌ نه‌ چاو دیویه‌تی، نه‌ گوێ بیستوویه‌تی، نه‌ ده‌ستی خه‌یاڵیشی پێده‌گات؛ ئیدی له‌ سایه‌ی ئه‌مه‌دا كه‌وتوونه‌ته‌ ژیانێك له‌نێوان “حه‌یره‌ت” و “هه‌یمه‌ن”ه‌وه‌ و، هه‌رگیز به‌ خه‌یاڵیاندا نه‌هاتووه‌ ئه‌و ژینگه‌یه‌ به‌جێبهێڵن. چۆن به‌ خه‌یاڵیاندا بێت، له‌كاتێكدا چاویان بڕیوه‌ته‌ ئه‌ودیوی ئاسۆكان، ئه‌ودیوی ئه‌ودیوه‌كان.. دڵیان هه‌رده‌م به‌ هه‌یه‌جانی جاویدانی لێده‌دات.. هه‌سته‌كانیان به‌ نه‌شوه‌ی عه‌شق و تاسه‌ جۆش و خرۆشی گرتووه‌.. له‌ هه‌مان ئه‌و كاتانه‌دا كه‌ له‌ چله‌پۆپه‌كاندا له‌ شه‌قه‌ باڵ ده‌ده‌ن، سه‌رجه‌م شته‌ په‌یوه‌ندیداره‌كان به‌ نه‌فس ڕاده‌ستی ده‌مار و حه‌ساسییه‌ت ده‌كه‌ن؛ له‌ په‌یوه‌ندییه‌كی پێچه‌وانه‌دا له‌گه‌ڵ ئاسۆی هه‌سته‌كانیاندا، له‌ خۆبه‌كه‌مزانی، مه‌حوییه‌ت، خه‌جاڵه‌تی و ترس سه‌رشار ده‌بن.. جاری وایه‌ ده‌ناڵێنن و ده‌ڵێن “گه‌ر به‌م گوناهانه‌وه‌ بمكێشێت حه‌زره‌تی ڕه‌حمان/ده‌شكێت له‌ ساحه‌ی مه‌حشه‌ردا میزان!” جاری وایشه‌ به‌ وتنی “نامه‌ی جورمم بێوێنه‌یه‌ هاوار به‌ ماڵم!” تف و له‌عنه‌ت له‌ خۆیان ده‌كه‌ن.

له‌به‌رامبه‌ر ئه‌م به‌ختیارانه‌دت كه‌ له‌م لوتكه‌وه‌ بۆ ئه‌وی تر ده‌ڕۆن و، خۆیان بۆ حه‌ق و حه‌قیقه‌ت ته‌رخان كردووه‌، كه‌سانێكیش هه‌ن كه‌ شوێن ئیبلیس و داوده‌رسته‌كه‌ی كه‌وتوون و، كۆیله‌ی به‌دبه‌ختی شه‌هوه‌ت، شۆره‌ت، باقوبریقی، هێز و ئارایشتن و، له‌به‌ر دابڕانیان له‌ به‌ندایه‌تیی بۆ حه‌ق، شوێن چه‌ندین بتی بێشومار كه‌وتوون و، له‌پاڵ دۆڕاندنی ئه‌ودیودا، ترس، قه‌له‌قی و دڵه‌ڕاوكێ و پاڕانۆیا ئه‌م دونیایه‌شیانی كردووه‌ به‌ دۆزه‌خ. له‌ ترس و خه‌می له‌ده‌ستدانی ئه‌و شتانه‌ی ده‌ستیان كه‌وتووه‌، دوژمنی وه‌همی ده‌خوڵقێنن و به‌شێوه‌ی ڕاسته‌وخۆ و ناڕاسته‌وخۆ ڕووبه‌ڕوویان بوونه‌ته‌وه‌ و، هێز و توانایان له‌ سته‌م، ناحه‌قی، خۆسه‌پێنی، زۆره‌ملێ و ئیستبداددا ته‌واوكردووه‌ و، گه‌یشتوون به‌ ئاستێك سته‌مكاره‌ نه‌فره‌تلێكراوه‌كان له‌ چاویاندا شایانی ئه‌وه‌ بوون ڕه‌حمه‌تیان بۆ بنێررێت.

له‌ بازنه‌ی دووباره‌بووه‌وه‌ی مێژوودا، سه‌دان نموونه‌ له‌م بووده‌ڵانه‌ی سه‌ڵته‌نه‌ت، ده‌سه‌ڵات، هێز و ناوبانگ و هه‌ن كه‌ به‌ هه‌مان شێوه‌ ڕه‌فتاریان كردووه‌، ده‌ستیان بۆ هه‌مان فێڵ و ته‌ڵه‌كه‌ بردووه‌، به‌ چاوبه‌ست و سیناریۆی هاوشێوه‌ی خه‌ڵكیان خه‌واندووه‌ و له‌ كۆتاییشدا كه‌وتوونه‌ته‌ ئه‌و چاڵه‌وه‌ كه‌ خۆیان هه‌ڵیان كه‌ندووه‌.

غه‌دداره‌ خۆپه‌رست و سته‌مكاره‌كانی ڕابردوو هه‌میشه‌ به‌ عاقیبه‌ت و چاره‌نووسی هاوشێوه‌ له‌ناوچوون. هیچ گومانێك له‌وه‌دا نییه‌ سته‌مكارانی ئه‌مڕۆش كه‌ شێتانه‌ ڕه‌فتارده‌كه‌ن و، ئینساف، ویژدان، حه‌ق و عه‌داله‌ت ناناسن، له‌ داهاتوویه‌كی زۆر نزیكدا به‌ هه‌مان ده‌رد ده‌چن.

ئه‌و چه‌هره‌ دره‌خشانانه‌ی كه‌ له‌ ئاڕاسته‌ی پێچه‌وانه‌دان، هه‌میشه‌ به‌ بینینی ڕاست و بیركردنه‌وه‌ی ڕاست، هاوشێوه‌ی خۆیان هه‌وڵده‌ده‌ن خه‌ڵكیش ڕووه‌و خوا ئاڕاسته‌بكه‌ن؛ ده‌ستی یارمه‌تی بۆ ئه‌وانه‌ درێژده‌كه‌ن كه‌ به‌ نه‌فسی خۆیان دۆڕاون و شوێن شه‌یتان كه‌وتوون؛ نیشانه‌كانی ڕێ پیشانی ئه‌مانه‌ ده‌ده‌ن و چاویان له‌ ئاستی نوور و ڕووناكیدا ئاگادارده‌كه‌نه‌وه‌. چونكه‌ ڕزگاركردنی كه‌سانێك له‌ سه‌وڵه‌ت و حوكمی باطل و گه‌یاندنیان به‌ فه‌زای فراوانی حه‌ق و دادپه‌وه‌ری، به‌ستنه‌وه‌ی ژیانی خۆیان به‌ مه‌فكوره‌ی ژیاندنه‌وه‌ی كه‌سانی دیكه‌وه‌، گرنگترین شیعاری ژیانی ئه‌وانه‌.

ڕۆژان چه‌ند تاریك دابێن، هه‌فته‌كان چه‌ند عه‌بوس هه‌ڵگه‌ڕێن، مانگه‌كان به‌ غه‌در ده‌ست پێبكه‌ن و به‌ غه‌در كۆتایی بێن و، هه‌میشه‌ شته‌ نه‌رێنییه‌كان به‌دوای یه‌كدا بێن، ئه‌وان به‌ده‌م وتنی “ئابستانی سه‌فا و كه‌ده‌ره‌ شه‌وان/مه‌گه‌ر خوا بزانێت تا ڕۆژ ده‌بێته‌وه‌چ ڕووده‌دات!” به‌ خه‌نده‌وه‌ له‌ سبه‌ی ده‌ڕوانن. به‌ وتنی “هه‌موو شه‌وێك به‌یانییه‌ك و، هه‌مو زستانێك به‌هارێكی هه‌یه‌” به‌ره‌و ئامانجه‌ پیرۆزه‌كه‌یان كه‌ غایه‌ی خه‌یاڵیانه‌ ده‌ڕۆن. له‌م ڕۆیشتنه‌یاندا به‌ڵا و موسیبه‌ته‌كان وه‌ك ئاوی پاكه‌ره‌وه‌ ده‌بینن.. وه‌ هاوڕێ له‌گه‌ڵ شعووری ڕۆیشتن به‌ره‌و ئه‌به‌دییه‌تدا، به‌ پشتی ده‌ست پاڵ به‌ دونیا و شتانی ناویه‌وه‌ ده‌نێن و، به‌ره‌و جاویدانی و كه‌ون و مه‌كانێك هه‌نگاو ده‌نێن كه‌ تێیدا جوانییه‌كانی ئه‌به‌دییه‌ت نومایانه‌.. لێره‌وه‌ به‌ تێبینییه‌كانی ئه‌وێ مه‌ست و مه‌خمور بوون.

هه‌زار “بارك الله‌” له‌ ڕێبوارانی ئه‌م ڕێیه‌! وه‌یل بۆ ئه‌و به‌دبه‌خته‌ چاره‌ڕه‌شانه‌ی كه‌ ده‌یانه‌وێت له‌م ڕێیه‌ لایانده‌ن!

وەڵامێک بنووسە

پۆستی ئەلکترۆنیکەت بڵاو ناکرێتەوە . خانە پێویستەکان دەستنیشانکراون بە *